कतै तिमी हरायौ कि ?

कतै तिमी हरायौ कि ? 




मेरा उचाइबाट झरेर टुक्रिएका सपनाहरु,

एकनास सम्हाल्दा सम्हाल्दै ,

तिम्ले आफ्ना सपनाका बिस्कुनहरु,

कतै छरपस्ट पार्यौ कि ?


मेरा रहरका शहरका गल्लीहरुमा,

म सगैं बिरालिदै गर्दा,

आफ्ना टुसाउनै लागेका  रहरहरुको,

कतै घाटी पो निमोठ्यौ कि ?


इच्छाहरु झरिरहे झरी सगै्,

रहरहरु मरिरहे समयसगै,

अनेकौ प्रयासले नसप्रेका रहर देखि,

कतै तिम्ले प्रयास गर्नै छौड्यौ कि ?


मेरो गन्तव्यमा पाइला मिसाउदै रमाउदा,

आफ्नो र आफना छोडेर आएकी तिमी, 

दोबाटो पुगेको बटुवा जस्तै,

अलमलिएर कतै गन्तव्य नै भुल्यौ कि ?


सुन्दा, सुनाउदा ,भन्दा, गर्दा मेरै कथाहरु,

मेरै अघिल्तिर एक्लिएर तिमी,

डुबुल्किले डुबुल्की मारे जस्तै,

कतै तिमी आफैमा हरायौ की ?


म त व्यस्त, अस्त व्यस्त,

भैहाले आफ्नै बाटोमा,

तिमी सुस्त, चुस्त रहदा,

आफु पो आफु रहिनौ की ?


टिप्पणियाँ

इस ब्लॉग से लोकप्रिय पोस्ट

love you, yes, I do

म लाल कुमार गुलाफ