Lethal writer

म लाल कुमार गुलाफ म लाल कुमार गुलाफ तिम्रो  आफ्नो  तिम्ले कहिल्यै नमानेको आफ्नो  कहिँ न कहिँ तिम्ले मलाइ त देखेकै हौला  मलाइ नचिन्ने त सायदै कोहीँ होला म काँडाहरुको बिचमा बस्छु  मैले मेरो आफ्नो काडा भनेको होइन  उ त म भनेपछि मरिहत्ते गर्छ कसैले मलाइ छुन खोज्दा घोचिहाल्छ म लाल कुमार गुलाफ तिमी लाई थाहा छैन  म पहिलो पटक तिमी जन्मेको दिन  मरेको थिए तिम्रो आमालाइ बधाइ दिन तिम्रो नामा ्करणमा म फेरी मरे। तिम्रो बाबालाइ बधाइ दिन म फेरी तिम्रो ब्रतबन्धको दिन मरे तथा हरेक जन्मदिनमा मरिरहे तिमीलाइ बधाइ दिन म तिम्ले प्रेम प्रस्ताव राख्ने दिन पनि मरे तिम्रो प्रेमीकालाइ माया दिनऽ म कहिले तिम्लाइ शुभकामना दिन मरे कहिले माफी मागिदिन मरे कहिले छातीमा भाला रोपी ऽ हार बनेर मरे कहिले नाथे प्लष्टिकमा बेरिएर  निस्सासिएर मरे कहिले भगवान भन्ने ढुङ्गा माथि ठोक्किक्एर मरे कहिले तिम्रो दैलोको शोभा बनाउन  झुन्डिएर मरे कहिले शुभ साइत भन्दै कलशमा डुबेर मरे म तिम्रो, उस्को,  त्यसको  सबैको खुशीमा मर्ने गर्छु। दुखमा मर्ने गर्छु। मलाइ थाहा छ ऽ तिम्र...

म प्रेम गर्छु अथाह गर्छु, त के भयो ?? मैले तिमीलाई मलाई प्रेम गर भनेर?? म तिमीलाई जुन जसरी मन पराँउछु। थाहा छ नि, अाकाशमा जुनलाई हेर्दा, हत्केलामा राखि चुम्ने चाहना सबैमा हुन्छ, सम्भव छैन , थाहा हुदाहुदै नि प्रेम त हुन्छ । म प्रेममा,  बिहानै घाम उदाँउदा, रात पर्छ भन्ने सत्य बोके झै, विश्वस्त छु । फरक छ नि, प्रेम, र चाहत बिनाको प्रेम, म तिमीलाई खोला बगे जसरी प्रेम गर्छु, एकोहोरो बगिरहेको , फर्केर अाउने अ सम्भावना बोकेर, म, म भित्रको प्रेमलाई बोकेर लम्किरहको भेललाई, समयको साथसाथै एकोहोरो पछ्यारहेछु। हिउँद, बर्षा, खडेरी केही भन्दैन  मायाको भेल यो चलिरहन्छ, तिमी छोडेर जाउ या म मरेर जाँउ, माया अमर छ, रहन्छ, रहिरहन्छ । बर्षौपछि भेटिदा,  रुप फेरिन सक्छ, सौर्न्दर्य धमिलिन सक्छ, अाखाँ हुन धोका खान सक्छन् चिन्नलाई, तर मन छ नि,  उस्तै अाश्वासन लिएर, प्रेमको अागोमा घ्यु थपिरहेको हुन्छ,। दिमागले कुनैदिन भुल्न सक्छ थाहा छ मलाई , तर यो मन, म मरिनैहालेछु भनेपछि , तिमी भेट्न अाउनु, कस्सम एकपटक भएपनि धड्कने छ, किनकि, म प्रेम गर्छु, अथाह गर्छु। I love you so much  So w...

अाराम गर्छु, थकाइ लाग्छ, र फेरि अाराम गर्छु । श्रमको अाराम अमृत हुन्छ, अारामको अाराम त बिष पो, त्यहीँ बिषले छट्पटी छुट्छ, र फेरि अाराम गर्छु । यता हेर्छु, उता हेर्छु,  सबै उस्तै लाग्छ, अाफ्नो कोठा तस्बिर जस्तैः लाग्छ । श्वास लिन्छु , श्वास फ्याक्छु । र फेरि अाराम गर्छु । कहिले मोबाइल मलाई चलाउछ, कहिले म मोबाइल चलाउछु । घरीघरी उसले मलाई चार्ज गर्छु  घरिघरि उसलाई मैले चार्ज गर्छु। र फेरि अाराम गर्छु । कतिबेला उठ्दा ठिक हुन्छ ? सोच्दासोच्दै बिहान बिताउछु। मनमा साच्चै डर भरिएको ,? कि अात्मबिश्वास बाँकी छ? उत्तर खोज्दाखोज्दै दिन बिताउछु । र फेरि अाराम गर्छु । अाफैलाई चुटकिला सुनाउन भन्छु, खित्का छोडी पनि अाफै हाँस्छु , अाफैलाई लेख्न लगाउछु,  वा वा भन्दै ताली पनि बजाउछु। र फेरि अाराम गर्छु । बेलाबेला अाफैलाई सम्झाउछु, बेलाबेला अौधी गाली गर्छु, यता फर्कन्छु, उता फर्कन्छु, र फेरि अाराम गर्छु, थकाइ लाग्छ, र फेरि अाराम गर्छु । I relax, I feel tired,  And relax again.  The comfort of labor is nectar,  The comfort of rest is poison,  That's where the p...